| |
laat mij leven naar mijn eigen goeddunken!
Ik heb wat ongebonden vrijheid nodig,
een beetje chaos van binnen,
en de vreemde zoetheid van onbekende bloemen.
Voor wie zijn uw bergen en de sneeuwwind en de bronnen?
de schapen begrijpen daar niets van.
Zij grazen maar en grazen,
allen tezamen en altijd in dezelfde richting
en daarna herkauwen zij eindeloos
hun stompzinnige gedoe van elke dag ...
Ik houd ervan met grote sprongen
binnen te dringen
in het hart van uw schepping,
te springen over afgronden,
en met een bek vol naamloos groen
te sidderen van vermetele vreugde
op de top van een wereld!
Carmen Bernos de Gasztold
|
